Lees voor

Zeldzame muizensoort ontdekt op de Haere

07-12-2011 00:00
0 reacties

't HARDE - De heer Marc Abuys uit 't Harde heeft een muizensoort op de Veluwe aangetroffen die uniek is en hier nog niet eerder is aangetroffen. Sterker nog volgens Albuys blijkt de soort in kwestie na wat uitzoekwerk, nog nooit in de geschiedenis gemeld is in Gelderland en omstreken. Het gaat om de grote geelhalsbosmuis.

Abuys: ,,Dit geeft aan dat van de zoogdierenstapel nog steeds niet alle soorten en of populaties bekend zijn. Met trots kan ik mijn gegevens aanleveren aan de Natuurdatabanken en de Zoogdiertoetsgroepen. Uiteindelijk zullen die de boeken in gaan als de eerste waarneming'', aldus Abuys. Tijdens zijn buitenlandse veldtrips werd de soort wel aangetroffen in Duitsland, waar de soort algemener is. Van de muizen die daar gevangen werden, ging het voor echter in de helft van de gevallen om de grote bos- en andere bosmuizen en nog een aantal aard- en veldmuizen. Volgens de natuurkenner is het voor een leek haast ondoenlijk deze soorten uit elkaar te houden omdat er niet erg veel zichtbare verschillen zijn, mits je deze dieren vaak in het veld observeert en er regelmatig de veldgids op naslaat.
Op de Veluwe waren tot dus ver 14 soorten woelmuizen bekend. ,,Met de 15 soort, betekent dit een waardevolle en zeldzame vondst op het Noordwestelijk deel ten Westen van de A28, in het gebied de Haere'', zegt Abuys. ,,Tot nu toe kwam de soort in Nederland slechts voor in het Cotteserbos, Vijlenerbossen en het Geuldal bij Epen, allemaal in Zuid/Limburg. Nog iets eerder waren de dieren tot aan de hellingbossen in Beek-Geulle bekend maar niet bekend is hoe de populatie zich daar handhaaft.''
Volgens de muizenkenner zijn hellingbossen, oude eikenbossen en open bossen met ruige structuur met niet al te veel ondergroei favoriet bij de grote geelhals bosmuis. ,,Slaapmuizen komen meer voor in een jungleachtige kruidenrijke en braamrijke biotoop. De grote geelhalsbosmuis ook wel met een mooi woord Apodemys Flavicollis (flavi is geel, collis is nek) houdt echter meer van een meer overzichtelijker en ruimere omgeving, zodat deze superspringer goed kan zien en plannen wat zijn volgende stap zal zijn.''
Abuys weet alles van het geslacht Apodemus, dat verspreid leeft over geheel Europa met zo'n 25 levende soorten. ,,De rotsmuis is met zijn 56 gram en 270 mm lang de grootste van het geslacht Apodemys. De grote geelhals bosmuis komt op de tweede plaats, die haalt de 250 mm en 45 gram, terwijl de flink kleinere, meer algemene bosmuis (Apodemus sylvaticus) slechts 155 mm tot 190 mm lengte inclusief staart en 27 - 30 gram zwaar is. De verschillende soorten kunnen in groepen op het zelfde terrein voorkomen mits er voldoende voedsel aanwezig is in de vorm van noten, graszaden, bessen en insecten. Vraatsporen zijn onder andere te vinden op sparrenkegels, hazelnoten, beukennootjes, eikels, walnoten, rozenbottels, bramen, bessen, maïskolven, boomknoppen en bloeiwijzen. Abuys kan, als 'superspecialist' aan de tandafdrukken zien om welke soort het gaat.
Toch zullen er volgens Abuys meer waarnemingen moeten worden gedaan om de populatie en de verspreiding van de geelhals bosmuis te bepalen want hij vermoedt dat de soort ook in het Zandenbos, het Noordse bos, de Doornspijkse heide, de Eper/Tongerense bossen en Het Loo voorkomt. ,,Maar dat is nog niet aangetoond, verder onderzoek met detectoren en ultrasone geluiden en spooronderzoek zal dat uit moeten wijzen.''.
Abuys is zielsgelukkig met zijn vondst en hij hoopt dat kinderen al in de schoolbanken voor de natuur warm raken. Daar draagt Abuys aan mee door middel van workshops Zoo-groepen en als lid van de Natuurbescherming op de Noord Veluwe.