Lees voor

Een kachel als stoel en vijf volle zalen

23-01-2012 00:00
0 reacties

OENE - In een wereld die op de automatische piloot staat, waar hightech 't voor het zeggen heeft, vormt de Oener Toneel Vereniging (OVT) het bewijs dat niet alles wat toen zo gewoon was van de aardkloot is verdwenen. Een groep van pak 'm beet een kleine 15 leden schuift wekelijks aan in een optrek van Dorpszicht om volledig geïmproviseerd naar de jaarlijkse hoogtepunten toe te leven. Dat dan zijn de vijf optredens voor propvolle zalen. Zo'n duizend bezoekers laven zich begin maart aan volkse humor, die op briljante wijze wordt neergezet.

door Dick van der Veen

Op een kille maandagavond schuiven ze één voor één binnen. Ontvluchten in de gelagkamer met geestdrift gelanceerde pijltjes en biljartballen om op hun eigen plekje de vorderingen te meten. Streng bewaakt door souffleur Anneke, die tussen alle flauwekul door in de smiezen houdt of er werkelijk gestudeerd is. Wanneer één van de dames er met een lichte smoes onderuit tracht te komen dan krijgt ze lik op stuk. ,,Jonges, heurt uule dat. Volgende wèke kent zee ut uut de kop''. In dialect want de streektraal is heilig in deze contreien. Alle tien rollen, zes vrouwen, vier mannen, laten het Algemeen Beschaafd Nederlands links liggen, om de taal van het hart te laten spreken. Voorzitter Sander geeft hier en daar wat aanwijzingen. ,,Regisseur? Kom op nou. We corrigeren elkaar''. En even later krijgt hij zelf de suggestie een seconde tussen spreken en gesticuleren te laten vallen. Iedereen accepteert alles zoals dat alleen in een hechte vriendenclub mogelijk is.
Komt goed
De buitenstaander bekruipt het gevoel van ,,wat dit moet worden'', maar let op, in de maand februari dicht zich het net van de kennis. ,,We kennen elkaar al zo lang dat we een miskleun kunnen opvangen. Ik heb zelf de groep eens de stuipen nop het lijf gejaagd door de indruk te wekken te gaan telefoneren wat pas een kwartier later moest gebeuren. Ik nam de haak af en zei doodleuk: in gesprek. Achter het toneel schreeuwen er zes: niet bellen! Niet bellen!''. Henk Nooteboom is deze keer aan de late kant. Hij moet gelijk aan de bak. ,,Schiet mien mar lek'', voegt hij Anneke toe. Die zet hem weer op het goede spoor. Driesje en Marien vervullen dit keer de hoofdrollen. Sander: ,,Dat doen we om beurten. Zo houdt je de sfeer goed''. Met een stoel waaraan een briefje 'kachel' hangt, een tafeltje met de tekst 'beddestee''improviseert men er op los. Drie keer in één week op de planken. ,,Da's mien slim genog'', weet Marien. Hij is wat ' sloerig in de rakket', haakt vroeger af om er voor nog snel eentje te nemen en dan onder de wol te kruipen.
Van de 1000 kaarten waren er in twee dagen dik 900 verkocht. Voor donderdag 8 maart zijn nog 'een plaats of wat' verkrijgbaar. Snelheid geboden dus. Rijntje Vijge (telefoon 641891) biedt uitkomst. Het wordt lachen, gieren, brullen om een lompe boer en een stokoude oepoe die in werkelijkheid niet in leeftijd verschilt. Bij OTV kan alles!